Italiaans verkeer

Jongelui! Het eerste deel van de aanhef slaat op het ene deel van de geadresseerden, het tweede deel op het andere deel.Ik voel de dringende behoefte om jullie te onderrichten over het verkeer in Italië. Dat is er nl. niet. Dat zal jullie verbazen. Het is er natuurlijk ook wel, maar niet zoals wij dat kennen. Niet een ordentelijk zooitje weggebruikers die met de middelvinger omhoog toch redelijk de verkeersregels naleeft, zoals bij ons. Nee, hier is het puur het recht van de sterkste. The survival of the fittest, strongest, most empowered. Dat is ludiek en origineel, maar je moet er wel even met je hersens bijblijven. Niet de TomTom even bijstellen, een cd verwisselen of wat dan ook. Nee, ogen op de weg en je hersens op scherp. Want voor je het weet zit je geplet tegen de betonnen vangrail.Neem een tolstation. Op 8 a 10 verschillende banen zit een tol-heffer. Voor creditcards, voor cash, voor tele-weet-ik-veel. Als je deze obstakels hebt gepasseerd, versmalt de weg weer tot de gebruikelijke 2 a 3 banen. Vlak na het innen der heffingen en het opklappen van de rood-witte hefbomen, schieten de Italianen als was het een formule 1 gebeuren, uit de startblokken. BMWs, Fiatten, SUVven, sufferds, vrachtauto's, als knalt er als een haas vandoor. Ik zit nog een beetje gezellig suffend en tuffend (jullie kennen me) mijn credit card op te bergen, maar de Italianen liggen links en rechts al vol op ramkoers om de 2 a 3 wegbanen als eerste te bereiken. Ik schrik me elke keer weer rot. Ik heb een redelijk reactie vermogen en beschik over echte SAAB remmen, maar dat blijkt nauwelijks voldoende.Race-fanaat, account-manager, flisende modefotograaf, maar ook opa en oma in hun opgevoerde Opel serie weet-ik-veel-en-waarvoor, schieten van alle kanten op mij af. Pas als ik besluit dat niet op me te laten zitten en meespurt, neemt de rust weer toe.Patser-italianen rijden verbluffend vaak in Duitse kracht-mobielen. Telkens zie in je linker spiegel die felle lichten verschijnen (mijn auto heeft ze ook en ik weet dat ze een vermogen kosten) en met een km of 180 in de verte verdwijnen. Porsche Cayenne, Audi A8 tm 10 (?), Mercedes C en dan het hele alfabet, de dikste VW enz. Ik vind alleen die hartrijdende Mercedes opvallend. In Nederland rijdt deze meest below average snelheid en wordt bestuurd door een afgedankte marketeer. Hier niet. Voluit met de SUV.
Volgende keer een meer prozaisch verhaaltje over de schoonheid van Toscane en over alles wat leeft en bloeit en ons altijd weer boeit, maar daar kan je ook boekjes van kopen. Nu ga ik Lucca in.