Ik heb vanavond in het restaurant van het hotel gegeten. Ze hadden maar één menu en naar later bleek ook maar één gast, ik dus. Het is off-season. Ik kreeg 6 gangen voorgeschoteld. Eerst brood met boter zalmpaté en smeerkaas, daarna een kaasschotel die volgens mij voor het eind van de maaltijd bedoeld was, vervolgens tomatensoep opgeluisterd met basilicum, een conelloni-schotel, een codfish, kabeljauw dus, met entourage en drie plakken kalkoen met garnituur. Espresso toe. Ik heb er, ondanks de matige ambiance, met smaak van gegeten en zit dus afgeladen vol.
Ik had even geen puf meer en viel voor dood op bed. Ik doe de tv aan en kijk naar het eerste de beste Portugese programma. Het gaat over de kapper, denk ik, want ik zie een kapsalon en wat overjarige dames in kapstoelen. De eigenaar dribbelt nerveus rond. Hij is van ‘Topline’ begrijp ik uit de beelden; het begeleidende Portugese commentaar ontgaat me totaal. Ik probeer zelf te bedenken wat ze allemaal te zeggen hebben om dit programma minstens een half uur te laten voortkabbelen.
Let op daar gaan we. Er schuift een foto van Farrah Fawcett door het beeld. Heette dat mens echt Farrah, of was haar vader bij de aangifte bezopen en kreeg hij ‘Sarah’ slechts brouwend uit zijn mond. De beambte zei nog: ‘Farrah zei u?’ ‘Ja, Fsarah sliste hij’.
In de kappersstoel zit een dik hoofd met een blond kapsel dat tegen de barbier zegt:
Kapper: ‘Mevrouw, die is dood’.
‘Ik wil alleen haar kapsel’, dringt de vrouw aan.
‘Mevrouw, het kapsel van Farrah Fawcett is al veel langer dood. Bovendien staat het kapsel van prinses Diana u beter.
‘Maar die is toch al nog veel langer dood?’.
Naast haar zit een vrouw waarbij een borstel is achter gebleven in een krul. Echt waar. Een lange bruine haarkrul met daarin een eveneens bruine borstel.
De interviewster vraagt:
‘Is de kapper niet wat vergeten?.
‘Nee, dat komt nog. De vorige keer deed hij dat zo lekker. Alleen wij met z’n tweeën. Bedoelt u wat ik bedoel?’.
‘Geen idee, maar ik heb het over de borstel’.
‘Welke borstel?’
‘Daar in uw haar’.
‘O, die gekkerd’.
Wooiiing, het is tijd voor een reclameblok. Tijd voor een geneesmiddelreclame.
Een slapende man wordt overmeesterd door een klein monstertje. Het grijpt hem naar de keel. De man schrikt geëmotioneerd wakker, schudt en worstelt wild. Het is duidelijk: hij heeft een paniekaanval. Het monstertje grijpt zich stevig vast aan zijn keel. Hij loopt naar het medicijnkastje, maakt met een poedertje een drankje en drinkt het op. Hij schudt het monstertje van zich af en slaapt gerustgesteld in.
Wooiing.
Terug naar de kapper. Een medewerker van het bedrijf ‘Topline’ zit met een enorme föhn in een bos peenhaar te wroeten. Hij doet dat vol overgave en met bewegingen die een betere professie waardig zijn. De vrouw knort van genoegen.
De interviewster:
‘Heeft u uw haar lang niet laten doen?’
‘Charley, wanneer heb ik het voor het laatst laten doen?’
‘Ik denk eergisteren mevrouw’.
‘Nou, u hoort het. Eergister’.
‘Moet het zo vaak?
‘Nee, maar het is wel lekker. Ik heb moeilijk haar hè. En Charley masseert beter dan mijn vriend. Die rommelt met zijn dikke vingers maar wat aan. Dus, duidelijk hè.
In beeld schuift nu iemand met het kapsel van Liza Minelli. Maar dan nog nat. Zwart en kort en glad. De tanden van de kam nog zichtbaar. Daaronder een ontevreden gezicht met hangende mondhoeken. Minstens zestig en net zo’n leven achter de kiezen als Liza. Een leven vol drank, drugs, diëten, gemiste ouderliefde en verkeerde echtgenoten. Haar vertel je niets meer.
‘Laat geworden gisteren?’
‘Zie je het an me?’
‘Beetje.’
‘Gatsie’.
‘Nou ik doe er effe extra veel glue in en dan een beetje opborstelen. En dan schuif ik je meteen door naar de visagist, zodat ze vanavond niks merken van je wilde leven.’
In de studio komt er een oudere heer in beeld. Type autoriteit. Grijs haar en een pinkring.
Hij kijkt ernstig in de camera, draait even aan zijn ring en zegt:
‘Uit gedegen onderzoek is gebleken dat vrouwen van middelbare leeftijd gemiddeld langer in de stoel van de kapper zitten dan mannen van vergelijkbare leeftijd. Dat kan te maken hebben met de lengte van het haar, kort haar vereist immers minder knipwerk dan langer vrouwenhaar, maar mogelijk speelt ook testosteron een rol. Onze reportage van vanavond liet goed zien hoe groot die verschillen zijn. Wij wensen u een goede avond’.
Woooiing.
Ik schrik wakker. De reclame begint weer. Ik druk de tv uit en pak mijn boek met de titel ‘Een tijd voor empathie’. En daar was ik nu juist mee bezig.



Geen opmerkingen:
Een reactie posten